वेडे मन

वेडे  मन ...... 

निळ्या   आकाशी  घेउनी  भरारी 

मन  हे  माझे  हरवूनी  गेले 

क्षणभर  जणू  सृष्टिवरचे 

अस्तित्वच  संपून  गेले 

          

          जेव्हा  अफाट  निळ्या  नभी 

          एकटे  मन  फिरू  लागले 

          स्वतंत्रता  काय  असते 

          तेव्हाच  जणू  उमजले 

वाटले तिथून एकदा 

नजर  फिरवावी  मनाची 

आणि  करावी  पारख 

भिन्न  - भिन्न  त्या  मनांची 

           वाटले  खोट्या  लोकांना 

           तिथुन  कठोर  शिक्षा  करावी 

           अन  भोळ्या - भाबड्या  लोकांची 

           मायेन  झोळी  भरावी 

मन  हे  झाले  वेडे  पिसे 

सैरा  वैरा  फिरुनी 

आगळया - वेगळया  मनांची 

व्यर्थ  पारख  करुनी 

          करुनी  पारख  मनांची 

          मन  हे  माझे  थकले 

          खेळ  होता  हा  मनाचा 

          मन  माझे  थोडे  चुकले 

मन  माझ  भांबावलं 

घेता  मनावर  सृष्टीचा  लगाम 

कृपाळू , दयाळू  ,परमेश्वराला 

माझ्या  छोट्या  मनाचा  सलाम

                          ...... संध्या  गडगे - सिन्नरकर