Sandhya's Poems

          ☺ मैत्री ☺ म्हणतात  मैत्रीच नातं   असतं  सर्वात  महान पण  वाटतंय  आता  ओसाड   झालंय  माळरान                             खुप  नाजुक  असतं                             हे  बंधन  विश्वासाचं                             पाण्यासारखं  नितळ  नातं                             असतं  दोन  जीवांच                             निभवन  अन टिकवण  असतं  खुप  भयान......                           वाटतंय  आता  ओसाड  झालंय...

    सांत्वन  जेव्हा आयुष्याच  गाठोडं फ़क्त  दुःखानीच  भरलं उघडताच  ते गाठोडं मन  माझ  खुप रडलं           दुःख  सहन  करून           जीव  झाला  अगदी  नकोसा           देवाला  प्रश्न  विचारावा  लागला           देवा  तू  असा रे  कसा? प्रत्येक  दुःखाच्या  वेळी   मन  माझं  रडत  होतं   आता  तरी  सुख  येईल   म्हणून  मन  माझं  झुरत  होतं             आयुष्यात  सारखं  दुःखच  येता             रडायला  कुणी  सांगितलं             माझ्याच  मनानं  माझ्याच  मनाला             खंबीर  व्हायला  शिकवलं   जेव्हा  जेव्हा  दुःखाच्या...

वेडे  मन ......  निळ्या   आकाशी  घेउनी  भरारी  मन  हे  माझे  हरवूनी  गेले  क्षणभर  जणू  सृष्टिवरचे  अस्तित्वच  संपून  गेले                       जेव्हा  अफाट  निळ्या  नभी            एकटे  मन  फिरू  लागले            स्वतंत्रता  काय  असते            तेव्हाच  जणू  उमजले  वाटले तिथून एकदा  नजर  फिरवावी  मनाची  आणि  करावी  पारख  भिन्न  - भिन्न  त्या  मनांची              वाटले  खोट्या  लोकांना              तिथुन  कठोर  शिक्षा  करावी              अन  भोळ्या - भाबड्या  लोकांची...

कोडं  आयुष्याचं  ........    आयुष्याची  अशी         रित आहे तरी काय ?   दुधावरती  तरी          येते  कशी  साय ?                     जन्माला  येऊन  जेव्हा                             उघडत आयुष्याचं  दार                      वाट  चढून  झाल्यावर                               असतोच नंतर  उतार       आई - वडिल  हे  सुंदर        रूप  परमेश्वराचे  उपकार  कधीही  विसरु  नये         अनमोल  त्यांच्या  मायेचे                      ...